سعید سیلوستر استالونه

فقط جان رامبو

کلت m1911

کُلت ۱۹۱۱ سلاح کمری نیمه اتوماتیکی است که از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۸۵ سلاح کمری سازمانی نیروهای مسلح آمریکا بود. اغلب آن را «ام۱۹۱۱» یا «کلت۴۵» می‌نامیدند. این سلاح در ،  جنگ ویتنام بکار رفت. در ایران بیشتر به «کلت» مشهور است و دیگر سلاح‌هایی  را که شبیه به آن ساخته شده نیز کلت می‌گویند.

کلت۱۹۱۱ راجان براونینگ طرح کرد.                                     

                                

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 16:34  توسط جان  | 

زیگ زاور یا p-225

خوب حالا میریم سراغ سلاح کمری بهترین سلاح کمری البته از نظر من ولی باز هم هستند سلاح های کمری که بی نظیرن.
این سلاح زیگ زاور نام داره.
سلاحی که بدون ضامن یعنی فاقد ضامن هست چون بی خطر وایمن هست و به عبارتی دیگر ایمن ترین سلاح در حال حاضر است
وحالا توصیف این سلاح کم نظیر:
(محصول مشترک آلمان و سوئیس )
گلوله های آن 9 میلی متری هستند که در مسافتهای کوتاه  و محیط های بسته بهترین کار آرایی را دارند.

دکمه ی آزاد کننده ی خشاب درسمت چپ قبضه و پشت ماشه قرار دارد ماشه ی این سلاح از نوع دو زمانه هست این سلاح همانطور که گفتم بدون ضامن بوده و بقدر کافی امن هست.

حالا مشخصاتش رو ببینید:

۱- کالیبر                                  ۹در ۱۹

۲-طول                                    ۱۸۰ میلیمتر

۳-ارتفاع                                   ۱۳۲ میلیمتر

۴-گام خان                                یک دور گردش در۲۵۴ میلیمتر

۵-تعداد خان                               ۶ عدد

۶-وزن بدون خشاب                      ۶۴۰ گرم

۷-وزن باخشاب خالی                   ۷۴۰ گرم

۸-ظرفیت خشاب                         ۸ تیر

خوب حالا میتونم بگم که در کجا به عنوان اسلحه ی سازمانی استفاده میشه :

در واحدهای مختلف پلیس ها ی کشور های جهان که یکی نیروی انتظامی خودمان هست در واحد نوپو و واحد مبارزه با مفاسد همچنین واحد مبارزه بامواد مخدر میتونید در دست افسران ناجا مشاهده کنید.

سلاحی ایمن برای همین فاقد ضامن میباشد.

در مورد نارنجک انداز ام ۲۰۳ هم فعلا عکسشو میزارم بعد تعریفشو میگم البته به همراه سلاح کارابین ام ۴ انداختم :

بعدا منتظر بهترین سلاح ها باشید فعلا بای

دنیای واقعی را در جلوی چشمتان مشاهده کنید ...........

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 16:34  توسط جان  | 

سلاح کمری برتا 8000

سلاح کمری برتا ۸۰۰۰

ساخت ایتالیا

تپانچه ی سری ۸۰۰۰ ساخت کارخانه ی برتا موسوم به کوگار از جمله با ارزش ترین محصولاتی هستند که تا کنون توسط این کار خانه ساخته شدند.وزن و حجم کم خوشدستیفوق العاده دقت بالا و نیروی لگد ناچیز باعث شده تا این سلاح چه در نزد نیروی پلیس ایتالیا و چه در میان تبهکاران آن ارزش و اعتبار خاصی داشته باشد .ارزش واقعی این تپانچه زمانی آشکار شد که مهندسین ناتو آن را تا مرز ۳۰هزار گلوله آزمایش کردند.این سلاح کوچک آزمایش فوق را با موفقیت پشت سر گذاشته و مورد تایید قرار گرفت.مکانیزم لوله ی چرخشی آن در نوع خود بینظیر است.با ارسال بخشی از نیروی لگد سلاح به لوله ی چرخنده ی آن و جذب مقدار زیادی از این نیرو توسط لوله میزان انرژی منتقل شدهبه بدنه ی سلاح تا حدود زیادی کاهش پیدا کرده و لگد سلاح به طور محسوسی خنثی میشود.علاوه بر این مکانیزم لوله ی چرخشی باعث عملکرد سریعتر و دقیقتر سلاح در هنگام شلیکهای پیاپی میشود.تپانچه ی کوگار را باید خوش دست ترین تپانچه ی حال حاضر دانست.

تصویری از این سلاح در غلاف مخصوص:

از جمله مزایای فنی این سلاح کمری :

۱-بکارگیری مکانیزم لوله ی چرخشی جهت کاهش لگد و افزایش دقت سلاح.

۲-بکارگیری سایت نشانه روی لیزری.

۳ایمنی فوق العاده بعلت دارا بودن مکانیزم قفل سوزن و چخماق و نشان دهنده مخصوص پر بودن سلاح.

۴قبضه ی خوش دست که برای همه نوع دستی مناسب است و برای جلوگیری از لغزش شیار کاری شده.

۵حافظ ماشه جنگی که قرار دادن دو انگشت بر روی ماشه را ممکن میسازد.

۶نظافت و نگهداری آسان.

۷پوشش مخصوص بدنه برای جلوگیری از زنگ زدگی سلاح با خاصیت انعکاس نور.

مدلهای مختلف:

درچهار مدل :F, F INOX,D,L

اما مشخصات یکی از مدل های برتا:مدل F INOX :

کالیبر:۹در۱۹

ظرفیت خشاب:۱۵ تیر

مکانیزم چکاننده: یک زمانه و دو زمانه

طول: ۱۸۰ میلیمتر

طول لوله: ۹۲ میلی متر

عرض: ۳۸ میلیمتر

ارتفاع: ۱۴۰ میلیمتر

وزن خالی: ۹۳۵ گرم

.۱- گلنگدن

۲شکاف درجه

۳ضامن

۴انحنای پشت قبضه

۵قاب

۶حافظ ماشه

۷ضامن اهرم نگهدارنده آلات متحرک

۸قبضه.

البته نباید فراموش کرد که این تانچه ها تست آزمایشی شلیک تا ۳۰۰۰ تیر فشنگ را گذرانده اند.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 16:33  توسط جان  | 

سلاح كمري نيمه خودكار اشتاير ساخت اتريش

اين سلاحها به صورت مكانيكي قفل ميشوند داراي عملكرد لگدي هستند و وي‍ژگي هاي زير را در بر دارند:

ابعاد فشرده

سامانه ماشه تنظيم  دوباره عملكرد

امكان انتخاب حالت ايمن به صورت مجزا

نشان دهنده هاي مسلح بودن خزانه

سايت هدف گيري مثلثي /ذوزنقه اي

اجزاي اصلي:

قبضه

گلنگدن: به وسيله نيروي لگد عمل مي كند طوري طراحي شده كه هدف گيري نيز آسان است

واحد چند كاره

خشاب :خشاب فولادي اسلحه به دو طرف باز ميشود و ميتوان به راحتي تعداد گلوله هاي باقي مانده را ديد.

تجهيزات استاندارد:

1-اسلحه با خشاب

2- خشاب يدكي

3- دو عدد كليد براي قفل اسلحه

4-دفترچه راهنما

5- قوانين پايه ايمني

6- فرم هشدار ايمني سلاح هاي كمري

7- كارت ضمانت

8-قفل با كليد

9- جعبه اسلحه

 

مدل:

ام 40 آ1

ام 457 آ1

ام 9 آ1

براي اطلاعات بيشتر به ماهنامه جنگ افزار ويا سايت جنگ افزار مراجعه كنيد

منبع:ماهنامه جنگ افزار شماره ۳۸

در اخر :

سایت اسوات هک شده دیگه نمیتونم ازش اطلاعتی رو براتون به صورت مطلب بنویسم

در مورد بعضی مطالب که مینویسم اینا کامل نیستن و منبعشونو زدم تا بتونید راحت مطالب کامل رو ازش بگیرید و استفاده کنید

بعضیا هم کپی میکنن مطالب رو و میخوام بگم که  منبعشو حتما بنویسید

ممنون می شم

موفق باشید

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 16:32  توسط جان  | 

P-446 'Vikingm کلت ساخت روسیه

تپانچه MP-446 محصول کارخانه IZHEVSK که نام تجاری این کار خانه در غرب با نام بایکال شناخته می شود می باشد.
تپانچه MP-446 مشتق تپانچه YARYGIN PYA می باشد که در سال 2003 توسط ارتش روسیه به تصویب رسید.
Yarygin PYa pistol, left side
نمونه ای از تپانچه YARIGIN PYA
تفاوت بین ام پی 446 و YARYGIN PYA در نوع مواد به کار رفته در قاب و مناظر است.(لوازم یدکی)
تپانچه ام پی 446 از نوع سلاح های گلنگدن کور کوتاه می باشد که مزیت این نوع سلاح ها لگد کمتر و در نتیجه بالا رفتن دقت در تیر اندازی می شود.
از دیگر مزایای این سلاح دکمه ی آزاد کردن خشاب سلاح است که در زیر حفاظ ماشه قرار دارد و این دکمه می تواند در هر دو طرف اسلحه وجود داشته باشد.که البته در نسل بعدی این سلاح این امکان وجود دارد.
مکانیزم قفل این سلاح نیز به صورتیست که هنگام تیر اندازی به سادگی گیر نمیکند و ضامن این سلاح بسیار ایمنی می باشد.
مشخصات:
نوعOUBLE ACTION
کالیبر:9x19 Luger / Parabellum
وزن بدون لود(خشاب بدون گلوله):830 گرم
طول:198 م م
برگه ناظم آتش:تک تیر و ضامن
طول لوله:112 م م
ظرفیت خشاب :17 گلوله
MP-446 'Viking' pistol, partially disassembled
نمایی از قطعات جدا شده
MP-446 'Viking' pistol, right side
نمای سمت راست سلاح(برگه ناظم اتش و دکمه ی خشاب گیر نیز دیده می شود)
MP-446 'Viking' pistol, left side
نمای سمت چپ
همانطور که گفتیم در این سلاح دکمه ازاد کننده خشاب در هر دو طرف مشخص است
به علاوه اهرم ازاد کننده قفل کردن سلاح یا UNJAMMER

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 16:31  توسط جان  | 

مقایسه سلاح های ام 16 و ژ 3

تو این پست میخوام از مقایسه ی دو سلاح ام ۱۶(سلاح سازمانی ارتش امریکا) و ژ۳ (ارتش ایران) براتون توضیح بدم.

هر دو سلاح به هر حال میکشند ولی سلاح ژ۳ کشنده تره به عبارت دیگه سلاح ژ ۳ درد کشندگیش بیشتره اگه کشندگی هر دو رو بزاریم کنار میمونه این مزیتها و معایب:

۱- فاصله ی شکاف درجه ی عقب سلاح ژ ۳ تا مگسک نشانه روی جلوی سلاح زیاده این باعث  میشه که دقت در هدف و احتمال برخورد دقیق به هدف کم باشه ولی در ام ۱۶ یک روزنه ی دید در بالا و عقب دستگیره ی حمل سلاح قرار داره و فاصلش تا مگسک جلوی سلاح کمه به عبارتی این باعث میشه هدف گیری دقیق تر باشه و احتمال برخورد تیر به هدف زیاد باشه.

۲- وزن سلاح ژ۳ زیاده این باعث میشه که سرباز بعد از مدتی حمل سلاح خسته بشه یا با سلاح ژ ۳ خوب کار نکنه و وزن سلاح ژ ۳ تا ۷ کیلو و وزن سلاح ام ۱۶ تا ۴ کیلو تخمین زده شده.

۳- برگه ی ناظم آتش در سلاح ژ ۳ به سه صورت رگبار - ضامن - تک تیر ولی در ام ۱۶ ضامن - تک تیر و سه تیر هست(مزیت سه تیر یکیش اینه که با یک بار ماشه کشیدن سه تیر شلیک میشه و اگه تیر اول به هدف برخورد نکرد دو تیر بعدی به هدف برخورد میکنن و هر سلاحی که مزیت شلیک سه تیر رو داشته باشه  جز سلاحهای خوب و با کیفیت به حساب میان.

۴- سلاح ژ ۳ قدر اتش زیادی داره این به خاطر مقدار باروت مورد استفاده در مهماته...و این برد سلاح رو بیشتر میکنه ولی در ام ۱۶ چنین چیزی نیست..

۵- لگد سلاح: در ژ۳ لگد سلاح زیاده این باعث میشه هدف گیری سخت بشه ولی در ام ۱۶ چنین چیزی نیست و سرباز با اطمینان بهتر تیر اندازی میکنه.

(در جواب به جناب اقای حمید باید بگم که البته چنین چیزی در کل صحتی نداره اما فاصله شکاف درجه عقب تا مگسک جلو به دلیل تنگ تر شدن روزنه دید نشانه گیری سخت تر میشه)

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 16:31  توسط جان  | 

ژ3

G - 3

تاریخچه  G3

کشورهای سازنده جنگ افزار بعد از جنگ جهانی دوم به این فکر افتادندکه که تفنگ انفرادی بسازند ، اتوماتیک و نیمه اتوماتیک بدین معنا که هم قدرت یک تیربار (مسلسل) را داشته باشد و هم دقت تفنگ را.لذا در سال 1959 شرکت (( Heckler & Koch آلمان غربی موفق شد تفنگ اتوماتیک و نیمه اتوماتیک ( ژ3 ) را به جهان عرضه کند.در حال حاضر بیش از 50 کشور دنیا از این سلاح استفاده می کنند و 8 کشور نیز از جمله جمهوری اسلامی ایران خود ،سازنده این سلاح میباشند.

بیش از 45 سال است که سلاح ژ3 بعنوان سلاح سازمانی در اختیار ارتش و نیروهای مسلح ایران است.این سلاح در ابتدا بصورت تعداد محدودی توسط کارخانه ( هکلر و کخ ) تحویل ارتش ایران گردید.سپس کارخانه ( Heckler & Koch ) اقدام به راه اندازی خط تولید این سلاح در صنایع مسلسل سازی ارتش (جنگ افزارسازی فعلی) نمود.پس از پیروزی اقلاب اسلامی متخصصین آلمانی ، ایران را ترک کردند.در جریان پیروزی انقلاب اسلامی و با هجوم مردم به کارخانه و اشغال آن بسیاری از مدارک فنی و ابزارآلات تولید آن معدوم و مفقود گردید.سپس با تلاش متخصصین متعهد و انقلابی ایرانی کارخانه ، خط تولید بازسازی و راه اندازی شد.بدلیل استفاده از این سلاح در ارتش ایران و انعقاد پیمان منحله ( سنتو ) بین 3 کشور ایران،ترکیه و پاکستان ،این دو کشور نیز نسبت به انتخاب این سلاح برای نیروهای مسلح خود مبادرت ورزیدند. نمونه های جدید این سلاح مجهز به مکانیزم چکاننده 3 تیر نیز میباشد.

مشخصات تفنگ ژ3

جنگ افزاری  است انفرادی ،خودکار و نیمه خودکار که با فشار غیر مستقیم گاز باروت مسلح و لوله آن با هوا خنک میشود.با خشاب 20 فشنگی از زیر تغذیه و دارای برگه ناظم آتش 3 وضعیتی ( بالا ضامن ، وسط تک تیر ، پائین رگبار ) میباشد.و دارای دو نوع دستگاه نشانه روی است :

الف – دستگاه نشانه روی مکانیکی : شامل مگسک ثابت و روزنه دید متحرک (طبلک برد) که روی طبلک برد متحرک از اعداد 1 الی 4 مدرج شده و هر عدد نشانگر 100 متر میباشد.

ب – دستگاه نشانه روی اپتیکی (دوربین) : که توسط یک پایه استاندارد بر روی قبضه نصب میگردد و خود دوربین در دون نوع متفاوت ( 1 – دوربین دید در شب . 2 – دوربین معمولی ) میباشد.این سلاح در دو نوع قنداق ساخته میشود:

الف ) قنداق ثابت چوبی و کائوچویی G3-A3

ب ) قنداق تاشو فلزی کشویی G3-A4

مختصات فنی تفنگ G3-A3

کالیبر : 51 × 65/7  میلیمتر

سرعت اولیه گلوله : 800 متر بر ثانیه

تعداد و گردش خان : 4 عدد از چپ به راست

وزن سلاح بدون سرنیزه : 200/4 کیلوگرم

وزن سلاح بدون خشاب : 300/4 کیلوگرم

وزن خشاب آلومینیومی : 130 گرم

وزن خشاب فولادی : 260 گرم

نواخت تیر علمی : 500 الی 600 تیر در دقیقه

نواخت تیر عملی : 120 الی 150 تیر در دقیقه

برد مفید : 400 متر

برد موثر : 600 متر

برد نهایی : 3750

طول سلاح بدون سرنیزه : 5/102 سانتیمتر

طول سلاح با سرنیزه : 5/124 سانتیمتر

وزن فشنگ : 24 گرم

مختصات فنی تفنگ G3-A4

طول سلاح بسته : 84 سانتیمتر

طول سلاح باز : 102 سانتیمتر

وزن سلاح بدون خشاب : 600/4 کیلوگرم

متعلقات تفنگ ژ3

سر نیزه،شعله پوش مانوری،بند،دوپایه،دوربین معمولی،دوربین دید در شب، وسایل تنظیف که شامل : روغندان،برس زبر،برس نرمففرچه مویی،زنجیر لوله پاک کن،خشاب آلومینیومی)است.وسایل لوله جوفی (جعبه خفیف ) که با نصب این وسایل بر روی سلاح میتوان کالیبر آنرا به 22/0 اینچ تبدیل نمود.این کار جهت شکار و تمرین تیراندازی انجام میگیرد .که وسایل لوله جوفی عبارتند از : آلات متحرکه مخصوص ، 2 عدد خشاب مخصوص 22/0 اینچی ، لوله مخصوص خفیف ، جعبه تنظیف.


+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 16:28  توسط جان  | 

مقایسه سه سلاح معروف کلاشنیکف ژ3 و ام 16(مدل A4)

مقایسه سه سلاح معروف کلاشنیکف ژ3 و ام 16(مدل A4)

همانطور که می دانید دو سلاح ژ3 و کلاش در ایران طرفداران زیادی دارند و با این که سالها از تولید این دو سلاح می گذرد اما هر روز محبوبیتشان بیشتر میشود ابتدا به ویژگی هایی که یک سلاح برای رزم داشته باشد می پردازیم سپس این سه سلاح را با ویژگی های اصلی سلاح های مناسب نبرد مقایسه می کنیم تا ببینیم کدام یک بهترین سلاح برای رزم می باشد 

ویژگی های سلاح جنگی:
1-لگد کم 2-گیر کم 3-سبک بودن سلاح 4-دقت بالای سلاح 5-کوتاه بودن سلاح برای هجوم بهتر 6-سرعت آتش بالا7-راحتی باز و بست سلاح برای تمیز کردن ورفع گیر 8-داغ نکردن سریع سلاح 9-قابلیت سریع تعویض خشاب 10-کشنده نبودن سلاح (در پست قبلی به آدرس به طور کلی بحث شده است) 11-صدای کمتر (یا قابلیت نصب صدا خفه کن)12-خوشدست بودن سلاح برای هدف گیری بهتر 13-نزدیک بودن مگسک به دستگاه نشانه برای هدف گیری سریع تر 14-قابلیت سریع تعویض لول سلاح15- فراوانی مهمات سلاح16-کم قیمت بودن سلاح برای توزیع گسترده در ارتش کشور
خوب حالا به بررسی مطابقت سه سلاح با موارد بالا می پردازیم:
1-از نظر لگد ابتدا کم ترین لگد را ام 16 سپس کلاش و درآخر هم ژ3 دارا می باشد
2-از نظر گیر ابتدا کلاش کم ترین گیر را دارد با توجه به این که با فشار غیر مستقیم مسلح می شود سپس ام 16 و در آخر هم ژ3 طوری که هنوز دو خشاب خالی نشده که باید اسلحه رو باز کنی(گیر بسیار زیاد وبیش از حدی دارد)
3-در مورد سبکی سلاح ام 16 با وزن 3.400 کیلو گرم سپس کلاش با 3.700 کیلو گرم ودر نهایت ژ3 با 4.200 کیلو گرم بیش ترین وزن را دارد
4- ابتدا ام 16 طوری که در 100 متر حدود یک تا دو سانتیمتر قلق (خطا ) دارد سپس ژ3 با خطایی در حدود 2 cm (طوری که باید زیر خال را نشانه گرفت) ودر آخر کلاشنیکف در حدود 10 الی 20 cm (طوری که باید زیر سیبل را هدف گرفت)
5- در این باره ام 16 با طول 82 cm سپس کلاش با 87 cm ودر نهایت ژ3 با 92 cm بیش ترین طول را دارد
6-سرعت آتش بالا :ام 16 با 920 تیر در دقیقه کلاش 600 تیر در دقیقه و ژ3 با 500 تیر در دقیقه کم ترین سرعت تیر اندازی را دارد.
7- راحت ترین باز و بست مربوط به کلاش بوده سپس ژ3 و در نهایت ام 16 که اسلحه ای بسیار پیچیده است .
8-از نظر داغ کردن ابتدا ام 16 با توجه به آلیاژ مناسب استفاده شده در آن بسیار دیر داغ خواهد شد سپس کلاشنیکف و در آخر هم ژ3 طوری که با شلیک 90-100 تیر پشت سر هم لول این سلاح (در شب ) قرمز رنگ میشود و مجبور خواهید شد لول سلاحتان را تعویض کنید
9- در این مورد ابتدا ام 16 طوری که اگر با تیر اندازی خشاب اول شما خالی شد با تعویض خشاب نیازی به کشیدن مجدد گلنگدن نخواهد بود سپس کلاش ودر نهایت هم ژ3 با توجه به گلنگدن سفت آن

10-ابتدا ام 16 با کالیبر 5.56 کم ترین احتمال مردن فرد را در پی دارد سپس کلاش با کالیبر 7.62*39 . در اخر هم ژ3 با فشنگ های در اندازه 7.26*51 بیش ترین کشندگی را دپی خواهد داشت
11-ابتدا کمترین صدا را ام 16 دارد به علاوه این که صدا خفه کن روی آن نصب می شود سپس کلاشنیکف و در اخر هم ژ3 که انگار فقط برای کر کردن گوش درست شده.
12-در مورد خوشدست بودن ام 16 از دو سلاح دیگر بهتر می باشد علاوه بر این که شما یک دستگیر صاف می توانید در زیر آن نصب کنید در این باره از نظر من کلاش و ژ3 در یک حد می باشند
13-در این باره ایتدا ژ3 سپس ام 16 و در نهایت هم کلاش بیش ترین فاصله را دارد
14- لول ژ3 را راحتر از کلاش و کلاش را نیز راحت تر از ام 16 می توان تعویض نمود
15-فراوانی دو سلاح ژ3 و ام 16 به دلیل استفاده از فشنگ های ناتو بیش تر ازفشنگ های کلاش می باشد
16-در مورد قیمت هم ابتدا کلاش با 250 دلار کم ترین قیمت سپس ژ3 با 350 دلار و در آخر ام 16 با قیمتی معدل 2500 دلار بیش ترین قیمت را دارا می باشد

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 16:28  توسط جان  | 

عکس ژ3


+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 16:26  توسط جان  | 

هکلر و کخ ژ-۳


هکلر و کخ ژ-۳، (به آلمانی: Gewehr 3) یک تفنگ جنگی با آتش تنظیم‌پذیر ساخت شرکت هکلر و کخ با همکاری شرکت دولتی اسپانیایی CETME است.[۱]این جنگ‌افزار در سال ۱۹۵۹ به عنوان سلاح سازمانی ارتش آلمان انتخاب شد و از آن پس در طی چهل سال بیش از شصت کشور از جمله ترکیه، یونان،سوئد، پاکستان، استونی[۲] پرتغال، مکزیک و ایران (در حال حاضر برای ارتش جمهوری اسلامی ایران) آن را برای نیروهای مسلح خود بکار گرفتند. شرکت هکلر-کخ این اسلحه را در سال ۲۰۰۰-۲۰۰۱ از لیست ساخت شرکت خارج کرد.رمز موفقیت ژ-۳ در سادگی و قیمت ارزان ساخت آن است. این سلاح بافشنگ پرقدرت ۷٫۶۲ میلیمتری ناتو تغذیه می‌شود و می‌تواند در حالت تک تیر و رگبار عمل کند و دارای نوعی با قنداق تاشو نیز هست. این اسلحه در زمانجنگ ایران و عراق توسط ایران استفاده شد. ارتش آلمان در سال ۱۹۹۷ نسل جدید این اسلحه با نام ژ ۳۶ را جایگزین ژ ۳ کرد.تاریخچه [ویرایش]بعد از جنگ جهانی دوم و اواسط دههٔ ۱۹۵۰، آلمان غربی مانند دیگر کشورهای عضو ناتو و سازنده جنگ‌افزار، به فکر تجهیز نیروهای نظامی خود با اسلحه‌ای بودند که علاوه بر نیاز به خدمهٔ تک‌نفره (سلاح انفرادی) و خودکار و نیمه‌خودکار بودن و داشتن قدرت یک تیربار (مسلسل) و دقت یک تفنگ، قابلیت پشتیبانی از کالیبر نوع جدید ناتو «‎۷٫۶۲ × ۵۱» را داشته باشد. در ابتدا، آلمان قصد خرید مجوز ساخت سلاح اف‌ان‌فال (FNFAL) بلژیکی را داشت، اما پس از مخالفت بلژیک، پیشنهاد خرید یکی از طراحی‌های شرکت ساخت سلاح اسپانیایی با نام ست‌می (CETME) را ارائه کرد و سپس در سال ۱۹۵۹ شرکت هکلر و کخ (Heckler & Koch) آلمان غربی (واقع دراوبرندورف آم نکا) موفق شد تفنگ خودکار و نیمه‌خودکار ژ۳ را به جهان عرضه کند.[۳]استفاده‌کنندگان در حال حاضر بیش از ۶۰ کشور دنیا از این سلاح استفاده می‌کنند و ۸ کشور از جملهایران سازنده این سلاح هستند.توزیع ژ۳ و استفادهٔ آن در جهانمنطقهنیروهای دولتیغیر دولتی و یا غیرقانونیاروپای غربی+-اروپای شرقی--خاورمیانه و شمال آفریقا+*جنوب صحرای آفریقا**آسیای مرکزی--آسیای جنوبی*+آسیای شرقی--مناطق اقیانوس آرام--آمریکای شمالی--آمریکای مرکزی++آمریکای جنوبی**توضیح نشانه‌ها:* استفاده کلی \ + استفادهٔ جزئی \ - استفاده نمی‌شودبیش از ۴۵ سال است که سلاح ژ۳ بعنوان سلاح سازمانی در اختیار ارتش و نیروهای مسلح ایران است. این سلاح در ابتدا بصورت تعداد محدودی توسط کارخانه هکلر و کخ تحویل ارتش ایران شد. سپس کارخانه اقدام به راه اندازی خط تولید این سلاح در صنایع مسلسل‌سازی ارتش (جنگ افزارسازی فعلی) کرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، متخصصین آلمانی ایران را ترک کردند. در جریان پیروزی انقلاب اسلامی و با هجوم مردم به کارخانه و اشغال آن بسیاری از مدارک فنی و ابزارهای تولید آن از دست رفت. سپس با تلاش متخصصین کارخانه، خط تولید بازسازی و راه اندازی شد. به دلیل استفاده از این سلاح در ارتش ایران و انعقاد پیمان سنتو بین ۳ کشور ایران، ترکیه و پاکستان، این دو کشور نیز نسبت به انتخاب این سلاح برای نیروهای مسلح خود مبادرت ورزیدند. نمونه‌های جدید این سلاح مجهز به مکانیزم چکاننده ۳ تیر نیز می‌باشد.مشخصات تفنگ ژ۳ [ویرایش]ژ۳ یک سلاح انفرادی است و دارای دو حالت خودکار و نیمه‌خودکار است. حالت خودکار به معنی شلیک پیوستهٔ مسلسل‌وار پس از یک بار مسلح شدن توسط انسان، و حالت نیمه‌خودکار به معنی شلیک یک تیر پس از مسلح شدن و سپس مسلح شدن به صورت خودکار و آمادگی برای شلیک دوباره‌است. ژ۳ با فشار مستقیم گاز باروت بر آلات متحرکه مسلح می‌شود. به این معنی که پس از کشیدنماشه و ضربهٔ چخماق به عقب گلنگدن و در نتیجهٔ آن ضربهٔ سوزن به چاشنی انتهای فشنگ، پس از انفجار باروت موجود در پوکه، تیر (مرمی) در اثر فشار گاز باروت به جلو پرتاب می‌شود و گاز باروت از طریق پوکه به سمت عقب، روی آلات متحرکه (که گلنگدن در آن قرار دارد) فشار وارد می‌کند و در نتیجهٔ این عمل، کل آلات متحرکه به سمت عقب رفته و عمل مسلح شدن به طور خودکار انجام می‌شود. تغذیهٔ ژ۳ با خشاب ۲۰ فشنگی از زیر قبضه تپانچه‌ای انجام می‌گیرد. برگه ناظم آتش این سلاح دارای ۳ وضعیت است؛ (بالا ضامن، وسط تک تیر، پائین رگبار). لولهٔ ژ۳ با هوا خنک می‌شود. دستگاه نشانه‌روی ژ۳ دو نوع است:الف – دستگاه نشانه‌روی مکانیکی: شامل مگسک ثابت و روزنه دید متحرک (طبلک برد) که روی طبلک برد متحرک از شماره‌های ۱ تا ۴ مدرج شده و هر شماره نشانگر ۱۰۰ متر است.ب – دستگاه نشانه‌روی اپتیکی (دوربین): که توسط یک پایه استاندارد بر روی قبضه نصب می‌گردد و خود دوربین در دون نوع متفاوت (۱ – دوربین دید در شب. ۲ – دوربین معمولی) می‌باشد. این تفنگ در دو گونه قنداق ساخته می‌شود:قنداق ثابت چوبی و کائوچویی در مدل ژ۳-آ۳ (G3-A3)قنداق تاشو فلزی کشویی در مدل ژ۳-آ۴ (G3-A4)مشخصات فنی [ویرایش]سرباز اهل لتونی با ژ۳ مدل آکی۴ ساخت سوئد در عراقکالیبر: ‎ ۷٫۶۲ × ۵۱ میلی‌متر برابر با ۰٫۳۰۸ اینچ (‎.308 in)وزن با خشاب فولادی پر و سرنیزه همراه غلاف آن: ۴٬۹۶ کیلوگرموزن بدون سرنیزه و خشاب: ۴٫۲۰۰ کیلوگرم در نوع کامل آن با قنداق پلاستیکی و خشابپر) ۴٫۷ کیلوگرموزن خشاب آلومینیومی: ۱۳۰ گرموزن خشاب فولادی: ۲۶۰ گرموزن فشنگ: ۲۴ گرمطول تفنگ با سرنیزه: ۱۲۴٫۶ سانتیمترطول سلاح بدون سرنیزه: ۱۰۲٫۶ سانتی‌مترطول سلاح در حالت بسته: ۸۴ سانتیمترطول لوله: ۴۵ سانتیمترظرفیت خشاب: ۲۰ فشنگتعداد و گردش خان: ۴ عدد از چپ به راست با ۱٫۵ دور گام.سرعت اولیه گلوله: ۷۸۰ متر بر ثانیهنواخت تیر علمی: ۵۰۰ الی ۶۰۰ تیر در دقیقهنواخت تیر عملی: ۱۲۰ الی ۱۵۰ تیر در دقیقهبرد مؤثر: ۴۰۰ متر در حالت معمول و ۶۰۰ متر با استفاده از دوربینبرد نهایی:۳۷۵۰ مترمعایب و محاسن [ویرایش]ژ۳ به عنوان سلاحی برای کاربرد یک‌نفره بسیار سنگین است. وزن نهایی آن هنگام اتصال سرنیزه با غلاف و پر بودن خشاب، نزدیک به ۵ کیلوگرم است و این وزن زیاد، مانعی برای فرد حمل کننده برای مانور راحت و سرعت‌بخشی به انجام عملیات نظامی است. با اینکه برد نهایی ژ۳ نزدیک به ۳۷۵۰ متر است، اما در بردهای زیاد دارای دقت پایینی است. از معایب دیگری که برای ژ۳ ذکر شده‌است، لگد بسیار سنگین آن است.[۴] در عین حال، دقت ژ۳ در برد کمتر از ۴۰۰ متر بسیار بالاست. نکتهٔ مهم در مورد این سلاح، اثر گذاری بسیار بالای آن است. وجود ۴ عدد خان با گام ۱٫۵ دور، سرعت ۸۰۰ متری مرمی در لحظهٔ خروج از لوله و کالیبر بالای آن (۷٫۶۲)، باعث می‌شود تا گلوله بسیار کشنده باشد و حتی در صورت عدم برخورد با هدف و رد شدن گلوله از کنار آن، به علت چرخش زیاد و تحت تاثیر قراردان هوای مجاور، به هدف صدمه قابل توجهی بزند. این سلاح در صورت سهل‌انگاری در تمیز کردن و نگهداری نامناسب، دارای گیر بسیار بالا است و به این دلیل در جنگ‌های چریکی و شهری استفادهٔ محدودی دارد.ابزارها و لوازم فرعی [ویرایش]سر نیزه، شعله پوش مانوری، بند، دوپایه، دوربین معمولی، دوربین دید در شب، وسایل تنظیف که شامل: روغندان، برس زبر، برس نرم فرچه مویی زنجیر لوله پاک کن، خشاب آلومینیومی است. وسایل لوله جوفی (جعبه خفیف) که با نصب این وسایل بر روی سلاح می‌توان کالیبر آنرا به ۰٫۲۲ اینچ تبدیل نمود. این کار جهت شکار و تمرین تیراندازی انجام می‌گیرد. که وسایل لوله جوفی عبارتند از: آلات متحرکه مخصوص، ۲ عدد خشاب مخصوص ۰٫۲۲ اینچی، لوله مخصوص خفیف، جعبه تنظیف.مهمات [ویرایش]تفنگ ژ۳ بدون نیاز به افزودن وسایلی خاص، و فقط با عوض کردن فشنگ و استفاده از نوع گازی شش‌پر می‌تواند نارنجک تفنگی شلیک کند. انواع مختلفی از فشنگ‌های رسام، آتش‌زا، مانوری و شکاری برای کاربرد در این اسلحه طراحی شده‌اند.نارنجک‌های تفنگی [ویرایش]انواع مختلفی از نارنجک‌های تفنگی برای عملیات ضد شورش، علیه نفرات، علیه سنگرها و نارنجک‌های ضد تانک و ادوات زرهی مخصوص این تفنگ موجود هستند. تمام نارنجک‌های مخصوص ژ۳ بدون نیاز به تعویض لوله و قطعات دیگر قابل استفاده هستند.انواع نارنجک تفنگی مخصوص تفنگ انفرادی ژ۳نوع نارنجکنشان و شکل-کاربردضد تانکبه رنگ مشکی، دارای حرف روی بدنهبرضد ادوات زرهی دشمنضد تانک آموزشیآبی رنگ، از جنس پلاستیکبرای تمرین پرتاب با تفنگاشک‌آوربه رنگ قرمز، اندازهٔ کوچک‌تردر شهرها و جنگ‌های نزدیک به عنوان ضد شورش و عاملی برای پراکندگی دسته‌هاضد نفربه رنگ زرد، در بعضی موارد طوسیرنگپرتاب در سنگر، پرتاب به سوی نفر و دستهفشنگ‌های مخصوص [ویرایش]فشنگ‌های مختلفی برای کاربردهای جنگی، ضد نفر، ضد خودرو، آموزشی و شکاری مورد استفاده قرار می‌گیرند. مرمی نوع شکاری بدون پوسته و دارای نوک صیقلی است تا گوشت شکار را متلاشی نکند.انواع فشنگ مورد استفاده در تفنگ انفرادی ژ۳نوع فشنگنشان و شکل-کاربرد و توضیحجنگی معمولیرنگ اصلی فشنگ طلایی، دارای مرمی مسی رنگ و نوک تیزفشنگ بسیار قوی برضد نفراترسامنوک قرمز مرمی و یک حلقه در انتهای مرمیارسال علامت، ایجاد خط آتش برای راهنمایی دیگر تیراندازانثاقبنوک سیاه رنگ مرمیبرضد نفرات و خودرو، قابلیت نفوذ در خودروهای زرهی سبکآتش‌زانوک آبی در مرمیبرای اتش زدن انبارهای مهمات و یا پوشاکآموزشیوجود سوراخ روی پوکهبرای آموزش گذاشتن فشنگ در خشابفشنگ گاز (سه‌پر - فشنگ مشقی)بدون مرمی، نوک فشنگ مشکی رنگآموزش نشانه‌گیری تیراندازیفشنگ گاز (شش‌پر - مخصوص نارنجک)بدون مرمی، نوک سبزرنگبرای پرتاب نارنجک‌های تفنگیفشنگ مانوریمرمی پلاستیکی آبی رنگعملیات ضد شورش و مانورفشنگ شکارینوک مرمی تیز نبوده و صیقلی استشکار حیواناتفشنگ سر بازبدون مرمی، نوک قرمز[۵]کاربرد آموزشیجستارهای وابسته [ویرایش]هکلرکوخ PSG-1
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 16:23  توسط جان  | 

تفنگ برنو

بـِرنو (به چکیvz. 24تفنگی گلنگدنی از خانواده موزر ژ۹۸ است که پس ازجنگ جهانی اول در چکسلواکی طراحی و بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۴۲ در این کشور تولید شد.

کالیبر برنو مثل دیگر تفنگ‌های موزر ۷٫۹۲ میلی‌متر است و از فشنگ‌های موزر ۷٫۹۲x۵۷ استفاده می‌کند. طول لوله آن ۶۰ سانتی‌متر است که در مقایسه با موزر ۹۸ پانزده سانتی‌متر کوتاه‌تر و خوش‌دست‌تر است. مبنای نظری انتخاب لوله کوتاه‌تر این بود که کوتاه شدن تفنگ تاثیر بسیار کمی خصوصیاتبالیستیکی گلوله در بردهای متعارف جنگی می‌گذارد اما کاربردپذیری و خوش‌دستی آن را بسیار افزایش می‌دهد.

واژه vz. -که در نام دیگر تفنگ‌های چکسلواکی نیز دیده می‌شود- مخفف واژهٔچکی vzor به معنی مدل است و ۲۴ نیز به سال آغاز تولید و انتخاب این تفنگ به عنوان سلاح سازمانی نیروهای مسلح چکسلواکی اشاره دارد. برنو نیز نام شهری است که یکی از کارخانه‌های اصلی تولید این تفنگ در آن قرار داشت و تفنگ‌های ارتش ایران در آن‌جا تولید می‌شد.

برنو علاوه بر چکسلواکی در کشورهای دیگری همچون رومانی، تایلند، چین،گواتمالا، اکوادور، ترکیه، بولیوی و ایران نیز به طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفت. بیشتر تفنگ‌هایی که به سفارش کشورهای آمریکای جنوبی تولید شدند با کالیبرهای ۷x۵۷ موزر اسپانیایی و ۷٫۶۵x۵۳ آرژانتینی ساخته می‌شدند. پس از اشغال چکسلواکی توسط آلمان در سال ۱۹۳۸ کارخانه‌های تولید این تفنگ به دست آلمانی‌ها افتاد و تولید آن با توجه به شباهت بسیار به تفنگ‌های موزر ژ۹۸ و کارابینر ۹۸ ادامه یافته و تفنگ‌های موجود به راحتی وارد ارتش آلمان شده و در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفتند.

برنو کوتاه با نام چکی vz. 33 مدل کوتاه‌تر و سبک‌تر برنو است که تولید آن از سال ۱۹۳۳ آغاز شد و تفاوت جزئی با کارابینر ۹۸ سلاح سازمانی ارتش آلمان در جنگ جهانی دوم دارد. در این مدل وزن سلاح از ۴٫۲ به ۳٬۳۵ کیلو و طول آن از ۱۱۰ سانتی‌متر به ۱۰۰ سانتی‌متر کاهش یافته‌است.

تفنگ برنو در ایران 

تا قبل از سال ۱۳۰۹ در نیروهای مسلح ایران تفنگ‌های مختلفی شامل مدل‌های مختلف تفنگ‌های موزر آلمانی، تفنگ‌های نوغان روسی و انفیلد و دیگر تفنگ‌های انگلیسی کاربرد داشت. رضا شاه که به خطرات استفاده سربازان از تفنگ‌های متفاوت آگاه بود تصمیم به انتخاب یک سلاح سازمانی برای ارتش ایران گرفت، در روز هفتم بهمن ماه ۱۳۰۹ (۲۷ ژانویه ۱۹۳۰) درپی یک بررسی طولانی، رضا شاه که فرمانده کل نیروهای مسلح بود موافقت کرد که یکی از مدل‌های «ماوزر» پس از یک دوره آزمایش چندساله، تفنگ رسمی ارتش ایران شود. این آزمایش روی ماوزرهای «وی‌زی ۲۴» (VZ24) ساخت سال ۱۹۲۴ چکسلواکی صورت گرفت و ستاد ارتش در سال ۱۹۳۴ (۱۳۱۳) به آن نمره قبولی داد. کارخانه ماوزر بعداً شعبه خود را در شهر «برنو» واقع در ایالتموراویای چکسلواکی دایر کرد و دولت ایران که مشتری کمپانی «اشکودا» بود ترجیح داد که تفنگهای ماوزر ساخت شهر برنو را خریداری کند. از آن پس در ایران نام «برنو» بر تفنگهای ماوزر گذارده شد که پنج تیر و تک تیر بودند. از دهه ۱۹۴۰، ایران خود دست به ساختن برنو زد و آن را در کارخانه‌های تسلیحات (معروف به مسلسل‌سازی واقع در نزدیکی دوشان تپه) تولید کرد.

در سال ۱۹۳۵ ارتش آلمان نیز تصمیم به انتخاب مدل کوتاه‌تر و سبک‌تری از موزر به عنوان سلاح سازمانی گرفت، تصمیمی که پیشتر در بریتانیا نیز با انتخاب مدل کوتاه‌تر اس‌ام‌ال‌ئی انفیلد گرفته شده بود. موزر کارابینر۹۸ که شباهت بسیار زیادی به برنو داشت در سال ۱۹۳۵ جایگزین موزر ژ۹۸ به عنوان سلاح سازمانی این کشور شد. این تفنگ بلافاصله مورد توجه سربازان ارتش قرار گرفت، این سلاح آنچنان خوشدست بود که تا پایان جنگ جهانی دوم استفاده می‌شد. هنگامی که آمریکا وارد جنگ جهانی دوم شد تفنگ ام یک سلاحی بود که آمریکایی‌ها با آن می‌جنگیدند. ام۱ برخلاف تفنگ‌های روز دنیا از سیستم نیمه‌اتوماتیک استفاده می‌کرد و برای شلیک دوباره نیاز به کشیدن گلنگدن نداشت. این سیستم هرچند دقت تفنگ را کاهش و وزن سلاح را افزایش داده و احتمال گیر کردن و داغ کردن آن را بالا می‌برد اما قدرت آتش و سرعت بسیار بیشتری را به سربازان به خصوص در فاصله‌های کوتاه می‌بخشید. تفنگ‌های موزر با آنکه بسیار خوشدست بود ولی در جنگهای تن به تن از فاصله نزدیک به کارامدی ام یک نبود. زیرا گلنگدن آن باعث کند شدن عملکرد آن می‌شد. به همین سبب با آنکه دقت تیر ام یک از برنو کمتر بود ولی تا آنکه گلنگدن آن کشیده شود، سربازان آمریکایی توان شلیک هشت تیر پیاپی را داشتند. به همینم جهت در اواخر جنگ آلمان نازی مدل اس‌تی‌جی ۴۴ که تفنگی اتوماتیک با فشنگ کوتاه‌تر و برد کمتر بود را وارد خدمت کرد.

برنو آنچنان مدل موفقی بود که با گذشت سالها حتی مدلهای باقیمانده در اسلحه‌خانه‌های ارتش ایران در اواخر جنگ ایران و عراق هنگامی که سایه فقر بر ارتش ایران گسترده شده بود، به عنوان سلاح تک تیرانداز همانند جنگ اول و دوم جهانی مورد استفاده قرار گرفتند.

مدلی که در ایران با نام برنو شناخته می‌شود مدلیست که به ایران فروخته شده بود و همان مدل مشهور کارابینر می‌باشد. این سلاح با توجه به دقت بسیار بالا حتی امروزه نیز مورد توجه تیراندازان و شکارچیان قرار دارد. امروزه مدل بهینه‌سازی شده همین سلاح گلوله‌زنی برای استفاده شخصی همانند شکار توسط ماوزر و دیگر کارخانه‌های اسلحه سازی ساخته می‌شود. همچنین بسیاری از تفنگ‌های گلوله زنی سیستم گلنگدن بر پایه این سلاح را دارند. زمانی که سلاح ام یک وارد خدمت ارتش ایران شد، ارتش بسیاری از سلاحهای برنوی باقیمانده را فروخت، برخی از آنها با مزایده وارد بازار داخلی شدند که همکنون نیر با وجود کارکرد دراز مدت همچنان در دست شکارچیان داخلی بسبب نبود سلاحهای جدید می‌گردند و برخی نیز به خارج فروخته شدند و برخی بعنوان آهنپاره روانه صنایع فولاد شدند. امروزه بسیاری از کلکسیونرهای سلاح علاقمند خرید مدلهای آنتیک این سلاح هستند. نشانهایی که درست جلوی گلنگدن روی جان لوله قرار دارد حکایت از ارتشی دارد که آن سلاح در آن خدمت کرده، امروزه می‌توان در کلکسیونها سلاحهای برنوی متعلق یه ارتش ایران، عثمانی و امپراتوری آلمان را یافت.

همچنان که ذکر شد برنو مشتریان بسیاری در سراسر جهان دارد، بهمین سبب کارخانه اسلحه سازی ماوزر که همکنون تبدیل به کارخانهٔ اسلحه سازی با تولید مصارف شخصی شده، این سلاح را در انواع و کالیبرهای گوناگون می‌سازد. گراورها و قنداقهای آنها بسیار گوناگون بوده و برخی از آنها با گراورکاری‌های بی‌نظیری ساخته شده و با قیمتهای کلان هزاران دلاری مشتریان خاص خود را می‌یابند و برخی در ساده ترین شکل ممکن با قنداق پلاستیکی بدون گراور به قیمت چند صد دلار قروخته می‌شوند. در سلاحهای شکاری، علاوه بر مارک و جنس قلمکاریهای موسوم به گراور عمده تعیین کنندهٔ قیمت سلاح می‌باشد.

تفنگ برنو پس از ورود به ایران در ردیف سلاح‌های سازمانی ارتش قرار گرفت امابا ورود تفنگ ام ۱ جای خود را به این تفنگ نیمه خودکار داد. اما همچنان جایگاه خود را در بین مردم و بخصوص عشایر لر حفظ نمود چرا که به عقیده آنها برنو بهترین بوده و هست. دسترسی عشایر به این سلاح بعد از شهریور ۱۳۲۰ و انحلال ارتش ایران در پی حمله متفقین صورت گرفت.

برنوهای ساخت ۱۳۰۹ و ۱۳۱۷ از اهمیت و قابلیت‌های بالاتری برخوردار هستند اما مدلی قدیمی تر از این اسلحه وجود دارد که نقش شاهینی در حال پرواز را برخود دارد که ورود آن را به سال ۱۲۹۸ و توسط میرزا کوچک خان نسبت می‌دهند.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 16:21  توسط جان  | 

برنو بلند و کوتاه ساخت ایران

هفتم بهمن ماه 1309 (27 ژانویه 1930) درپی یک بررسی طولانی، شاه وقت که فرمانده کل نیروهای مسلح بود موافقت کرد که «ماوزر Mauser» ساخت آلمان پس از یک دوره آزمایش چندساله، تفنگ رسمی ارتش ایران شود. این آزمایش روی ماوزرهای «وی. زی 24 ـ VZ » یعنی ماوزر ساخت سال 1924 صورت گرفت و ستاد ارتش در سال 1934 (1313) به آن نمره قبولی داد. از آن پس ماوزر که تولید انبوه آن از سال 1898 (110 سال پیش) در «اوبرنادورف» آلمان آغاز شده بود و در طول جنگ جهانی اول به عنوان دقیقترین و خوشدست ترین تفنگ سبک بکار رفته بود جای تفنگهای روسی (ناگانت = نوغان) و انگلیسی و ... را در ارتش ایران گرفت. این تفنگ توسط دو برادر آلمانی به نام های «پتر پل» و «ویلهلم» ماوزر Mauser Brothers برای ارتش آلمان ساخته شده بود. کارخانه ماوزر بعدا شعبه خود را در شهر «برنو» واقع در ایالت موراویای چک اسلواکی دایر کرد و دولت ایران که مشتری کمپانی «اشکودا» بود ترجیح داد که تفنگهای ماوزر ساخت شهر برنو Brno را خریداری کند و از آن پس در ایران نام «برنو» بر تفنگهای ماوزر گذارده شد که پنج تیر و تک تیر بودند. از دهه 1940، ایران خود دست به ساختن برنو زد و آن را در کارخانه های تسلیحات (معروف به مسلسل سازی واقع در نزدیکی دوشان تپه) و در دو نوع ساخت: برنو کوتاه و برنو معمولی. میان دو جنگ اول و دوم جهانی بیش از یک میلیون ماوزر در آلمان و شهر برنو ساخته شد که علاوه بر 11 لشکر پیاده در ورماخت، ارتشهای ژاپن و رومانی هم به آن مجهز شده بودند. از اواخر دهه 1950 (سال 1957) به تدریج تفنگهای نیمه خودکار آمریکایی «ام ـ 1» M_1 جای برنو را در ارتش ایران گرفت. تفنگ «ام ـ1» کالیبر 30 در سال 1938 توسط مهندسی به نام «جان گارند John Garand» ساخته شده بود و ارتش آمریکا از آنها در جنگ جهانی دوم و جنگ کره استفاده کرده بود. ارتش آمریکا تا دهه 1960 به تدریج تفنگها «ام ـ 14» و بعدا «ام ـ 16» را در واحدهای خود جانشین «ام ـ 1» کرده بود. از دهه 1970 ارتش ایران به وارد کردن تفنگHeckler&Koch G_3 هکلر و کخ (ژ ـ 3) و بعدا کالاشنیکوف Kalashnikov دست زد و .... اینک از برنو به علت زیبایی به عنوان تفنگ تشریفاتی استفاده می شود. پس از خیانت شهریور 1320 (آگوست 1941) و مرخص شدن سربازان پادگانها، بسیاری از برنوهای ارتش به دست افراد ایل ها و عشایر و نیز راهزنان افتاد که سالها باعث ناامنی کشور بود.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 16:19  توسط جان  | 

نحوه باز و بست گلنگدن اسلحه برنو

 ب

ورود "تفنگ" به ادبیات مردم لر، مترادف است با گشوده شدن پای امنیه، قشون و ژاندارم به زندگی این مردم، و دگرگونی‌هایی در نظام اجتماعی زندگی لرها، که برای آنها بسیار گران تمام شد، حربه‌ای که با هر شلیکش، قوم را به سوگ می‌نشاند چرا که این وسیله یا می‌کشت یا کشته می‌آورد... اما از طرف دیگر این قاتل کوچک در زندگی لرها به ابزاری برای خلق حماسه‌تبدیل شد. و بدین ترتیب "تفنگ" بسامد قابل توجهی در ادبیات و فرهنگ لرها پیدا نمود. (نقوش سنگ روی قبرها، جشن‌عروسی، مراسم عزا و چمر و .....)

«آلمانی»، «سه‌تیر»،«پنج‌تیر» و .... سلاح‌هایی هستند که در زندگی و بدنبال آن در فرهنگ و ادبیات لرها وارد شده‌اند، اما بی‌شک سلطان بلامنازع همه‌ی اینها، سلاحی محبوب به نام «برنو» بود، سلاحی که از ابتدای ورودش به دلایلی مونس این مردم و کو‌هستان‌های دیارشان شد، و «برنو» تا به امروز یادآور حماسه‌های فراوانی در زندگی لرها بوده است که نقطه‌ی اوج این حماسه‌ها، رشادت‌های بی‌نظیر لرها و دیگر عشایر غرب کشور در 8 سال دفاع از کیان ایران اسلامی، در برابر متجاوزین بعثی بود. اما اینکه «برنو» کی و از کجا وارد ایران و زندگی عشایر لر شد را در ادامه‌ی مطلب می‌آوریم:

بـِرنو نوعی تفنگ تک تیر و بسیار قوی با برد زیاد (۴۵۰۰ متر) و کالیبر ۹۲/۷ میلیمتر است که نخستین بار در شهر برنو در کشور چکسلواکی [سابق] ساخته شد.

امتیاز ساخت آن به ایران داده شده‌است. برنو را چکسلواکی از تفنگی بنام ماوزر ۹۸ک (mauser۹۸k) ساخت آلمان اقتباس کرده‌است.

در روز هفتم بهمن ماه ۱۳۰۹ (۲۷ ژانویه ۱۹۳۰) درپی یک بررسی طولانی، شاه وقت [رضاخان] که فرمانده کل نیروهای مسلح بود موافقت کرد که «ماوزر Mauser» ساخت آلمان پس از یک دوره آزمایش چندساله، تفنگ رسمی ارتش ایران شود. این آزمایش روی ماوزرهای «وی. زی ۲۴ ـ VZ »یعنی ماوزر ساخت سال ۱۹۲۴ صورت گرفت و ستاد ارتش در سال ۱۹۳۴ (۱۳۱۳) به آن نمره قبولی داد.

از آن پس ماوزر که تولید انبوه آن از سال ۱۸۹۸ در «اوبرنادورف» آلمان آغاز شده بود و در طول جنگ جهانی اول به عنوان دقیق‌ترین و خوش‌دست ترین تفنگ سبک بکار رفته بود جای تفنگ‌های روسی (ناگانت = نوغان) و انگلیسی و ... را در ارتش ایران گرفت. این تفنگ توسط دو برادر آلمانی به نام های «پتر پل» و «ویلهلم» ماوزر Mauser Brothers برای ارتش آلمان ساخته شده بود. کارخانه ماوزر بعدا شعبه خود را در شهر «برنو» واقع در ایالت موراویای چک اسلواکی دایر کرد و دولت ایران که مشتری کمپانی «اشکودا» بود ترجیح داد که تفنگ‌های ماوزر ساخت شهر برنوBrno را خریداری کند و از آن پس در ایران نام «برنو» بر تفنگ‌های ماوزر گذارده شد که پنج تیر و تک تیر بودند. از دهه ۱۹۴۰، ایران خود دست به ساختن برنو زد و آن را در کارخانه‌های تسلیحات (معروف به مسلسل سازی واقع در نزدیکی دوشان تپه).

تفنگ برنو در سه مدل کوتاه و بلند و متوسط ساخته می‌شود. به تازگی در ایران جایگزین سلاح‌های شکاری گردیده ‌است و به ‌عنوان رایج ترین تفنگ شکاری گلوله زنی استفاده می‌شود. قیمت یک مدل کوتاه آلمانی آن به ۲ میلیون تومان می‌رسد.[البته الان خیلی بیشتر!!] این در حالیست که در خارج از مرزهای ایران، معادل آلمانی و نیز یوگسلاوی آن فاقد چنین محبوبیتی هستند و قیمتی بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ دلار آمریکا دارد.

تفنگ برنو پس از ورود به ایران در ردیف سلاح‌های سازمانی ارتش قرار گرفت امابا ورود تفنگ ام ۱ جای خود را به این تفنگ نیمه خودکار داد. اما همچنان جایگاه خود را در بین مردم و بخصوصعشایر لر حفظ نمود چرا که به عقیده آنها برنو بهترین بوده و هست. دسترسی عشایر به این سلاح بعد از شهریور ۱۳۲۰ و انحلال ارتش ایران در پی حمله متفقین صورت گرفت.

برنوهای ساخت ۱۳۰۹ و ۱۳۱۷ از اهمیت و قابلیت‌های بالاتری برخوردار هستند اما مدلی قدیمی تر از این اسلحه وجود دارد که نقش شاهینی در حال پرواز را برخود دارد که ورود آن را به سال ۱۲۹۸ و توسط میرزا کوچک خان نسبت می‌دهند.

32- فنر اصلی را کاملا فشرده کنید.


33- مهره مسلح سازی را به سمت عقب سوزن آتش بکشید.
34- مهره مسلح سازی را 4/1 بچرخانید تا کف آن به سمت کف گلنگدن باشد.
35- اجازه دهید فنر اصلی و مهره گلنگدن باز شوند و مهره مسلح سازی را در جایش قرار دهید.
36- سوزن آتش را در عقب گلنگدن قرار دهید.
37- اهرم گلنگدن را در جهت حرکت عقربه های ساعت بچرخانید.
38- این شکل ، مهره گلنگدن را در حالت آماده شده نهایی قرار می دهد.
39- فشنگ کش را بچرخانید تا مستقیم روی برآمدگی سمت راست گلنگدن قرار بگیرد.
40- گلنگدن را از عقب وارد بدنه اسلحه کنید.
41- گلنگدن را ببندید.
42- برگه آتش را از حالت میانی خارج کنید. اکنون مراحل باز و بست گلنگدن اسلحه برنو را به طور کامل انجام داده اید.

  



+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 16:18  توسط جان  | 

بیوگرافی کامل اسلحه ژ-3


در این مقاله به طور کامل با اسلحه معروف ژ-3 آشنا خواهید شد.مشخصات:1. جنگ افزاری است خودكار كه بوسیله ناظم آتش بصورت خودكار و به ضامن در می آید.2. با هوا خنك میشود.3. با فشار مستقیم گاز باروت مسلح می شود.4. با خشاب 20 تیری تغذیه میشود .5. بوسیله نفر حمل میشود.6. دستگاه نشان روی آن بسادگی قابل تغییر و تنظیم است.مختصات :1. كالیبر 62/7میلیمتر (30/0اینچ)2. وزن بدون خشاب 200/4كیلوگرم3. طول سلاح بدون سرنیزه 5/102سانتیمتر4. سرعت ابتدایی گلوله در ثانیه اول 800متر بر ثانیه5. نواخت تیر بطور علمی 500الی600تیردر ثانیه6. نواخت تیر بطور عملی 120الی150تیر در دقیقه7. تعداد خان 4 عدد8. گردش خان از چپ به راست9. برد موثر بدون دوربین 400متر10. برد موثر با دوربین 600متر11. برد نهایی 3500 مترماموریت:تیراندازی برعلیه نفرات دشمن. سازمان وخدمه :جنگ افزار ژ-3 سلاحی است انفرادی ،دارای یك نفر خدمه و برابر جدول سری ام در كلیه رسته ها.   انواع تفنگ ژ-3:دونوع مختلف داریم:1. با قنداق تاشو (به منظور سهولت در امر پرش)2. با روپوش و قنداق پلاستیكیمقدورات:1. قدرت زیاد نسبت به تفنگهای مشابه با اندازه طول فشنگ ومرمی.2. دقت تیر به خاطر طول مناسب لوله.3. مجهز به دوربین برای استفاده در مسافتهای بیشتر از 400 متر و همچنین مجهز به دوربین دید در شب.محدودیتها:1. عدم تغذیه با خشاب بیشتر از 20 تیری بعلت بلندی طول فشنگ.2. لگد تفنگ نسبت به جنگ افزارهای انفرادی كه دارای فشنگ های كوتاهتر است بیشتر است.3. موارد گیر نسبت به جنگ افزارهای انفرادی بیشتر است.نامگذاری قطعات:1. لوله و متعلقات2. گلنگدن و متعلقات3. دستگاه چكاننده و متعلقات4. قنداق و متعلقات5. روپوش لوله6. شعله پوش7. بند8. خشاببازو بسته كردن بطریق زیر استالف)باز و بسته كردن مختصر جهت نظافت جنگ افزار است كه خدمه قبل از تیراندازی به منظور آگاهی از سالم بودن قطعات جنگ افزار انجام می دهد این نوع بازو بسته كردن مخصوص خدمه می باشد.ب)باز و بسته كردن كامل كه مخصوص تعویض قطعات بوده مخصوص افراد فنی است.ج)باز و بسته كردن مخصوص كه شامل تعمیر قطعات ویژه جنگ افزار است كه افراد متخصص تعمیراتی مجاز به باز و بسته كردن آنها می باشند. باز و بسته كردن جنگ افزار ژ-3 (برای نظافت)1. قبل از باز كردن اسلحه را به ضامن كنید.2. خشاب را بردارید.3. تفنگ را خالی كنید(دستگیره آتش را به عقب كشانده مطمئن شوید كه خزانه خالی است دستگیره را رها كنید و جنگ افزار را رو به هوا گرفته وماشه را بچكانید).عمل سلاح جنگی تظاهرعبارت است از ظاهر شدن یك عدد فشنگ در مسیر گلنگدن توسط فشار صفحه خوراك دهنده.ادخالعبارت است از هدایت یك عدد فشنگ در مسیر گلنگدن كه توسط شاخه های گلنگدن در اثر پیشروی آلات متحرك فشنگ مزبور را در مسیر گلنگدن قرار گرفته توسط شاخه های گلنگدن به داخل لوله هدایت می گرددوعمل ادخال انجام می شود.بسته كردنضمن پیشروی آلات متحرك پیشانی جنگی گلنگدن به ته خزانه لوله چسبیده و عمل بسته شدن انجام می گیرد.بنابراین بسته شدن برخورد پیشانی گلنگدن به ته خزانه لوله می باشد.چفت شدنچون در موقع بسته شدن پیشانی جنگی به ته لوله برخورد می كند در این حال بدنه آلات متحرك در اثر فشار فنر ارتجاع هنوز به سمت جلو حركت می نماید در نتیجه این فشار به هادی سوزن منتقل می گردد و سبب می شود كه غلطكهای روی هادی سوزن حركت نمایند و از داخل گلنگدن خارج می شود و در داخل مقر خود در بدنه قرار می گیرد.ضربت زدندر موقع چفت شدن فاصله سوزن وپیشانی جنگی كم می گردد وهنگامی كه ماشه می چكانیم چخماق به ته سوزن ضربت زده و نوك سوزن از سوراخ پیشانی جنگی خارج شده و به ته چاشنی فشنگ ضربت می زند.مرحله دوم* زمانیكه آلات متحرك در اثرفشار گازباروت به عقب حركت می نماید اعمال زیر انجام میشود:رها شدنفشار گاز باروت به پیشانی جنگی گلنكدن سبب می گردد كه غلطكها به مارپیچهای مقر خود برخورد نموده و به داخل گلنكدن برود و در نتیجه به هادی سوزن فشار آورد و فاصله بین گلنكدن متحرك را برقرار می نماید.باز شدنجدا شدن پیشانی جنگی گلنكدن از ته خزانه لوله.مسلح شدنضمن عقب نشینی آلات ماهیچه تحتانی آلات متحرك چخماق را به عقب می خواباند ودر نتیجه سرپایه آتش با دهانه عقبی چخماق درگیر میشود و جنگ افزار مسلح میگردد.اخراجخارج شدن پوكه از خزانه لوله توسط فشنگ كش.پرشپرتاب پوكه بخارج توسط فشنگ پران.گیر و رفع گیرعدم تظاهر فشنگ ظاهر نشده و فشنگ داخل خشاب نمی باشد.1. فنر صفحه خوراك دهنده كه ضعیف یا شكسته است.رفع گیر :فنر صفحه خوراك دهنده تعویض شود.2. بدنه خشاب فرورفتگی دارد یا خشاب قر شده است.رفع گیر :خشاب را عوض كنید.3. خشاب كثیف است و صفحه درمیان آن گیر میكند. عدم ادخال (فشنگ داخل لوله نمیباشد)1. جان لوله كثیف است.رفع گیر :جان لوله را تمیز كنید.2. فنر ارتجاع ضعیف یا كثیف است.رفع گیر :فنر ارتجاع را عوض كنید.3. فشنگ كثیف یا معیوب است .رفع گیر :فشنگ را عوض كنید.عدم چفت شدن (غلطكها در مقر مربوطه قرار نمگیرد. )1. دستگیره آتش محكم به جلو رها نشده است.رفع گیر :مجددا دستگیره ها را به عقب بكشیدو رهاكنید.2. فنر ارتجاع شكسته یا ضعیف است.رفع گیر:فنر ارتجاع را عوض كنید.3. غلطكها شكسته یا معیوب است.رفع گیر :گلنگدن را عوض كنید.4. ریلهای بدنه كثیف است.رفع گیر:ریلهای بدنه را تمیز كنید.عدم ضربه زدن1. بدنه ضامن آتش روی ضامن است .رفع گیر :برگه را از ضامن خارج كنید.2. فنر چخماق شكسته یا معیوب است.رفع گیر: آن را عوض كنید.3. فنر سوزن شكسته یا معیوب است .رفع گیر :آن را عوض كنید.4. سوزن شكسته یا معیوب است.رفع گیر :آن را عوض كنید.5)مهمات معیوب است.رفع گیر :فشنگ را خارج كنید و فشنگ دیگری بگذارید.عدم رها شدن (مرمی از فشنگ رها نمی شود.)1. چاشنی یا باروت فشنگ فاسد شده است.رفع گیر :فشنگ را عوض كنید.2. فشنگ آموزشی می باشد.رفع گیر :فشنگ را عوض كنید.3. مرمی معیوب است ودر لوله گیر میكند.رفع گیر :فشنگ را عوض كنید.4. لوله كثیف است و گلوله گیر میكند.رفع گیر:لوله تمیز شود.5. سر لوله ضربه خورده واز خروج مرمی جلوگیری می كند.رفع گیر:اسلحه عوض شود.عدم باز شدن و برگشت1. غلطكها به علت كثیفی در مقر خود گیر كرده و محكم شده .رفع گیر:غلطكها را آزاد كرده و تمیز و روغن كاری شود.2. جان كثیف است.رفع گیر:جان لوله را تمیز میكنیم.3. ریلهای بدنه صدمه دیده است.رفع گیر :برای تعمیر آن اقدام كنید.عدم اخراج (بوته از داخل جان لوله خارج نمی شود.)1. فنر فشنگ كش معیوب یا شكسته است.رفع گیر: فشنگ كش را عوض كنید.2. فنر فشنگ كش معیوب یا شكسته است.رفع گیر:فنر آن را عوض كنید.3. پوكه تغییر شكل داده است.(در داخل جان لوله است)رفع گیر:پوكه را با سمبه خارج كنید.4. جان لوله كثیف است.رفع گیر :جان لوله را تمیز كنید.عدم پرش پوكه(بخارج پرتاب نمیشود.)1. فشنگ پران شكسته است.رفع گیر:فشنگ پران را عوض كنید.2. محل خروج پوكه آسیب دیده است.رفع گیر:آن را تعمیر كنید.3. اسلحه كثیف است و آلات متحرك بخوبی عقب نمی آید.رفع گیر:اسلحه تمیز و روغنكاری شود.عدم مسلح شدن(اسلحه مسلح نمشود.)1. دهانه های چخماق شكسته است.رفع گیر:چخماق را تعویض شود.2. پایه آتش معیوب است.رفع گیر:پایه آتش تعویض شود. خشابخشاب تشكیل شده ا ست از:1. استوانه خشاب2. صفحه خوراك دهنده3. فنر صفحه خوراك دهنده4. صفحه زیرین یا نگه دارنده كه بصورت كشوی در زیر خشاب قرار میگیرد كه مانع خروج فنر وصفحه خوراك دهنده به بیرون میباشد.انواع مهمات ژ-31. فشنگ جنگی2. فشنگ مانوری3. فشنگ گازی(برای پرتاب نارنجك تفنگ)(برد تا150متر)4. فشنگ مشقی (دارای مرمی فولادی)روشهای نشانه روی1. ایستاده2. بزانو3. دراز كش4. نشسته5. هجومیقبل از شروع تیر اندازی1. برای هریك نفر تیر انداز باید یكنفر كمك تعین كند.2. تیراندازها درخط آتش (دریك صف )وبه فاصله معین حدود فاصله30 پلو در پشت زیلو ایستاده و تفنگ درروی زیلو درجلوی تیر انداز به نحوی به سر لوله جلو یا به طرف سیبل باشد روی زمین قرار گیردو هر كمك به فاصله دو قدم پشت سرتیرانداز قرار میگیرد.نكته:تصویر خط نشانه :از روزنه دیده بنوك مگسك زیر خال سیاه تشكیل شده است.
برچسب‌ها: ژ3, g3, j3
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 9:49  توسط جان  | 

اسلحه

كلاشينكف AK-47


میخاییل كالاشنیکفدر سال 1919 میلادی در یكی از روستاهای سیبری در خانواده ای كشاورز و پر جمعیت به دنیا آمد. میخاییل هفدهمین فرزند خانواده بود و در نوجوانی حتی نمی‏توانست دوره متوسطه مدرسه را تمام كند. 
میخاییل مستعد تمامی اطلاعات و مهارت‌ها ‌را خود مستقلانه و با همت و پشتكار و تلاش خستگی ناپذیر كسب کرد. او زمانی که وارد ارتش شد با استعداد خود فرمانده هانش را شگفت زده می کرد مانند ساخت دستگاه شمارشگر توپ های شلیک شده ازتانک او به هین ترتیب با استعداد هایش توانست به درجات بالاتر برسد.



كالاشنیكف در سال‌های ‌1941 تا 1945 میلادی در جنگ جهانی شركت كرد كه در آن به شدت مجروح شد وی پس از بازیافتن سلامتی خود شروع به اختراع سلاح دستی اتومات كرد.
در نتیجه آزمون‌ها ‌و تلاش‌های ‌وی طی چندین سال كالاشنیكف تفنگ خود را ساخت. اختراع وی در رقابتی بین نمونه‌های ‌شركت كننده، بهترین شناخته شد و در سال‌های ‌آخر دهه 1940 تصویب شد كه ارتش شوروی سابق به این اسلحه تحت عنوان 47 AK (اتومات كالاشنیکف 1947) تجهیز شدودر اواسط دهه پنجاه 47 AKبا اندکی تغییر مثل اینکه در ای کی۴۷ شعله پوش اوریب ندارد ولی در ای کی ام اوریب دارد تغریبا بهینه سازی شد و به سلاح استاندارد نیروهای مسلح شوروی سابق تبدیل شد. 

نام كالاشنیكف به طور واقع تبدیل به افسانه شد اتومات كالاشنیكف رایج ترین تفنگ در جهان است امروزه در جهان 100 میلیون كالاشنیكو اتومات در مدل‌های ‌مختلف مورد استفاده قرار می‏گیرد.این اسلحه مشهور روسی در نیروهای مسلح 55 كشور جهان وجود دارد و در آرم ملی شش قدرت جهانی به تصویر كشیده شده است. میخاییل كالاشنیكف بیش از 50 سال زندگی خود را در كارخانه اسلحه سازی در شهر ایژفسك گذرانده كه تا همین امروز نیز به كار خود ادامه می‏دهد وی در حال حاضر رییس اتحاد اسلحه سازان روسیه است. اين سلاح در سه نوع با قنداق ثابت وتاشو از زير و تاشو از بغل ساخته مي شود كه نوع تاشو آن به دليل اشغال كردن فضاي كمتر و حمل آسانتر مورد توجه قرار گرفته است.

 

به خاطر کوچکی و سبک بودن نسبی در جنگ‌های چریکی (پارتیزانی) کارایی دارد


کالیبر اصلی آن ۷٫۶۲ است ولی در کالیبرهای دیگر نیز ساخته شده است
در جریان جنگ اول و دوم جهانی دو نکته اساسی در مورد اسلحه سربازان به اثبات
رسیده بود . اول اینکه تفنگهای بلند با مهمات قوی و برد زیاد به دلیل سنگینی و 
مشکلات حمل مناسب میدان نبرد نمی باشند. دوم اینکه اسلحه های سبک با 
وزن و طول کم هم با توجه به تحرکی که به سرباز می دادند اما در فاصله های بالای 
صد متر تاثیر چندانی نداشتند.
بنا بر این این سلاح برای بر آوردن نیاز شوروی بعد از جنگ جهانی دوم طراحی شد



و این به معنای داشتن خصوصیات زیر بود :
-سادگی ساختمان
-نگهداری آسان 
-خوش دست بودن
-توانایی تولید انبوه
-اطمینان در عملکرد در بد ترین شرایط. 
طراحی این سلاح به وقتی بر می گردد که سرهنگ میخاییل کلاشینکف به علت
جراحات وارد شده در جنگ جهانی دوم در بیمارستان بستری بود . وی ابتدا دست به 
تحول در سلاح های به کار رفته در جنگ جهانی دوم مثل ام پی ۴۴ زد . اما سر انجام به 
فکر طراحی یک سلاح هجومی برای ارتش شوروی افتاد . این طرح مورد موافقت
سران شوروی قرار گرفت و نهایتا در سال ۱۹۴۷ به ارتش شوروی تحویل گردید. 
کلاشینکف پر مصرف ترین سلاح نیمه دوم قرن بیستم بوده است و هنوز هم نمونه
های مختلف آن در بسیاری از نقاط جهان تولید می شود اکنون در حدود ۱۰۰ میلیون
قبضه از این نوع سلاح تولید شده است . شهرت این اسلحه در سادگی عملکرد و 
نگهداری آسان و اطمینان بالا در عملکرد در شرایط بد محیطی می باشد .




اسلحه آ-کا ۴۷ همواره به عنوان یک تفنگ قابل اعتماد شهرت فراوانی داشته است
این اسلحه توسط فشار غیر مستقیم گاز باروت مسلح شده و لوله برگشت گاز 
نسبتا بزرگ آن روی لوله اصلی قابل مشاهده است . این تفنگ به دلیل اینکه با 
تلرانس های نسبتا بازی ساخته شده است قادر به شلیک در محیط های برفی و گل 
آلود و شن و ماسه می باشد . در نتیجه در میان بسیاری از واحد های نظامی جهان
از جایگاه ویژه ای بر خوردار است. 
نکته جالب این است که آ-کا۴۷ تنها اسلحه است که بسیاری از سازمان ها و نهاد ها 
آن را به عنوان سمبل خود در نظر گرفته اند . مانند حزب الله لبنان و سپاه پاسداران 
ایران و پرچم موزامبیک که طرحی از کلاشینکف در آن به چشم می خورد
استفاده از این سلاح به دلیل ساختار ساده آن بسیار راحت است به 
طوریکه همه ما بارها تصاویر کودکان ویتنامی و آفریقایی را دیده ایم که با وجود اینکه 
طول سلاح به اندازه قد این سربازان کوچک است اما به راحتی از تفنگ خود استفاده 
می کنند
آ-کا-۴۷ نتیجه تجربیات شوروی در طول جنگ جهانی دوم بود . مطالعه گزارشات نشان 
می داد که اغلب در گیری ها در فاصله کمتر از ۳۰۰ متر رخ میداد و طرفی پیروز این 
میدان بود که قدرت آتش بالا تری داشت در نتیجه کلاشینکف پاسخی به این نیاز 
ارتش شوروی بود. این سلاح به یک سرباز متوسط توانایی نواخت تیر بالایی می 
بخشد و به همین دلیل قدرت آتش یک جوخه سرباز مسلح شده با این سلاح به طرز 
وحشتناکی افزایش می یابد. اما وجود قدرت آتش بالا به معنی افزایش دقت نیست.
از معایب این سلاح می توان به صدا و حرکت زیاد در حین شلیک و دقت پایین و 
مکانیزم آتش و ایمنی ضعیف و قدیمی اشاره کرد. 
مدل ها:AK47 AK47 (SAR1 AK47S 
AKM AK74U AK74 AK74S AKS-74N AK101 AK102 AK103 AK104 AK105 AK107 AK108 MODEL OF SSR-85B NORINCO AK47 AKSN

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم خرداد 1391ساعت 16:34  توسط جان  |